გაუგონარი, ენით აუღწერელი პროჭობის აპოგეა…
შვიდი თვე გლდანში და წელიწადნახევარი ზონაზე მომიწია გატარება დროის. რანაირი არ მინახავს, გამოსვლის წინ არის კატეგორია ყიდიან ნივთებს, ანუ შეღავათიან ფასში და ორივე მხარე კმაყოფილია.
ტელევიზორი, მაცივარი, “ტუმბუჩკები” და კიდევ უამრავი რამ რაც ჩემი ფულით მქონდა შეძენილი კამერას დაუტოვე. სხვანაირად ვერც წარმომედგინა.
რასაც დღეს კადრებს ვუყურე უბრალოდ არ ვიცი რა დავარქვა. ასე ზონაზე ე.წ. ქათმები არ იქცევიან. ამიტომ გახდა რუსთაველის გამზირი მათივე საქათმედ.
ამათ უნდათ ხომ საქართველოს მომავალი გადაწყვიტონ, ვახტას მაცივრით კაცი ტოვებდეს ეს არის ორი საუკუნის (რაც მაცივარი გამოგონილა) გაუგონარი, ენით აუწერელი პროჭობის აპოგეა…